Selecteer een pagina

De officiële definitie hypotheek luidt: “Een recht op andermans onroerende goederen om daarop de voldoening van een vordering bij voorrang te verhalen.” Met hypotheek wordt vaak onterecht de lening aangeduid maar is eigenlijk het recht van de leninggever (hypotheekne-mer) om zijn vordering op het onderpand te verhalen als de leningnemer (de hypotheekgever; degene die het onderpand in onderpand geeft) niet aan zijn verplichting voldoet. Het is meest-al een vordering dan wel verplichting op lange termijn. Als de leningnemer niet aan zijn inte-rest- en aflossingsverplichtingen voldoet, heeft de leninggever het recht zijn vorderingen te verhalen op de opbrengst van het (in de hypotheekakte vermelde) onroerend goed. Dit wordt het recht van hypotheek genoemd.