Selecteer een pagina

(begrip uit de zorgsector)
Vanaf 1 januari 2005 krijgen ziekenhuizen steeds meer betaald o.b.v. dbc’s. Het is een admi-nistratieve code die de zorgvraag (diagnose) en totale behandeling van een patiënt weer-geeft. Het tarief dbc betreft alle kosten die ziekenhuis maakt, inclusief kosten van gebouwen (kapitaallasten). De mate waarin ziekenhuizen risico lopen o.a. bij investeringen wordt zo ge-leidelijk groter doordat het aantal dbc’s groeit.

Behandelingen (dbc’s) zijn ingedeeld in twee segmenten. Het A-segment en het B-segment. Het A-segment bevat alle behandelingen (dbc’s) die vallen onder de basisverzekerde zorg. Deze worden volledig gedekt door de basiszorgverzekering. Er zijn een aantal uitzonderin-gen. Zo zijn er behandelingen die alleen worden vergoed als er bijvoorbeeld een medische in-dicatie is. Voor alle dbc’s in het A-segment bestaan landelijk vastgestelde tarieven. De tarie-ven van de dbc (indien de code bekend is) kan op het internet worden opgezocht. Er zijn ook behandelingen die helemaal niet of alleen onder voorwaarden worden vergoed. Voor behan-delingen (dbc’s) die in het B-segment vallen, liggen de prijzen niet vast. Elke zorginstelling be-paalt zelf de prijzen en dient hiervoor afspraken te maken met de zorgverzekeraar. Het B-segement betreft een aantal niet-spoedeisende behandelingen zoals staaroperaties. Voor de-ze behandelingen kan de ene zorginstelling dus goedkoper of duurder zijn dan het andere. Omdat de verzekering zelf uitmaakt hoeveel er aan de patiënt vergoed wordt, is het van be-lang vooraf te informeren wat de consequenties hiervan zijn. Op dit moment (2009) is het be-leid dat over maximaal 35% in het B-segment onderhandeld mag worden.